Wat is boomstam‑imkeren?

Boomstam‑imkeren is een vorm van bijenzorg waarbij honingbijen leven in een uitgeholde boomstam, een nestholte die hun natuurlijke leefomgeving zo goed mogelijk benadert. Het is een manier van werken die:

• natuurlijk is

• niet‑ingrijpend

• ecologisch verantwoord

• en gericht op herstel van biodiversiteit

In tegenstelling tot moderne bijenkasten, die ontworpen zijn voor inspectie en honingwinning, is een boomstam‑bijenwoning bedoeld als leefruimte, niet als productiesysteem.

Wat maakt boomstam‑imkeren anders dan moderne imkerij?

Boomstam‑imkeren:

geen inspecties

geen behandelingen

geen honingwinning

geen verstoring

bijen leven volledig op natuurlijk ritme

nestholte lijkt op wat ze zelf zouden kiezen

draagt bij aan ecologische veerkracht

Moderne imkerij:

gericht op beheer en productie

regelmatige inspecties

behandelingen tegen varroa

honingwinning

kunstmatige selectie

Beide systemen kunnen naast elkaar bestaan, maar boomstam‑imkeren is een natuurgerichte aanvulling, geen vervanging.

Wat is een bijenboom? 

Een bijenboom is:

• een boomstam van minstens 50 cm diameter

• bij voorkeur Grove den, Douglas of Eik

• uitgehold tot een nestholte

• voorzien van een klein vlieggat

• afgesloten met een houten deur

• opgehangen in een boom of geplaatst op een rustige plek

Deze bomen worden gekozen omdat ze:

• sterk zijn

• goed isoleren

• duurzaam zijn

• een natuurlijke geur en structuur hebben die bijen aanspreekt

Persoonlijke noot

Deze boomstam maakte ik eigenhandig tijdens een workshop boomimkeren, midden april 2026 in Ravels. Al jaren voelde ik een stille roep in mij: het verlangen om dichter bij de oorspronkelijke manier van imkeren te staan — relationeel, natuurlijk, en in verbinding met het wezen van de bij.

Die droom leefde al lang onder de oppervlakte, als een zachte stroom die ik niet altijd kon benoemen. Maar toen ik daar stond, met houtkrullen aan mijn voeten en het ritme van het uithollen in mijn handen, viel alles op zijn plaats.

Het voelde alsof een grote puzzel, die ik jarenlang stukje per stukje verzameld had, eindelijk één geheel werd. Door een boomstam uit te hollen, kreeg mijn hele bijenpad zingeving, richting en diepte. Alsof ik niet zomaar een nestholte maakte, maar een deur opende naar iets dat al lang op mij wachtte. Lees meer in mijn "zielschrift" blog

Respectvol bezoek aan de boomstam‑bijenwoning

De boomstam‑bijenwoning staat op de Strackxhoeve, een plek waar natuur, landbouw en mensen samenleven. Het is een bijzondere plek die rust, aandacht en zorg vraagt — voor de bijen, voor de omgeving én voor de mensen die hier wonen of verblijven.

Bezoekers zijn welkom, maar onder enkele duidelijke voorwaarden, zodat de plek in haar zachtheid kan blijven bestaan.

Bezoek enkel op afgesproken momenten

De Strackxhoeve is een werkende hoeve met logees en veel activiteit achter de schermen. Daarom is vrij bezoek niet mogelijk.

Je kan de boomstam bekijken:

• tijdens de openingsuren van de zomerbar (meestal op zaterdag)

• of op afspraak, wanneer ik zelf aanwezig ben om je te ontvangen

Zo bewaren we rust, veiligheid en respect voor iedereen op de hoeve.

👉 Wil je graag komen kijken? Stuur me een bericht via: mail of whatsapp Dan spreken we een geschikt moment af.

Let op jonge aanplant

Rond de stam staan jonge boompjes, struiken en kruiden die nog moeten wortelen. Gebruik de paadjes en vermijd het betreden van de aanplantzones, zodat alles rustig kan groeien.

Respecteer de rust van bewoners en gasten

Op de hoeve logeren mensen die hier komen om te vertragen, te herstellen of te genieten van de stilte. Gelieve hen niet te storen en de rust van de plek te respecteren.

Stoor de bijen niet

Wanneer er een zwerm intrekt, leven de bijen volledig op hun eigen ritme.

Kom gerust kijken, maar:

• raak de stam niet aan

• klop er niet op

• blijf op een rustige afstand

Bijen houden van vrede, beschutting en voorspelbaarheid.

Een plek van verbinding

De boomstam‑bijenwoning is geen attractie, maar een uitnodiging tot vertragen, kijken en luisteren.

Wie hier komt, maakt deel uit van een groter verhaal van natuurherstel, erfgoed en zorg voor het landschap.

Update: een zwerm kiest de boomstam — 4 mei 2026

Maandag 4 mei werd een dag die ik nooit meer vergeet.

Een dag waarop alles samenkwam: toeval, timing, hulp, vertrouwen — en vooral de bijen zelf.

Ik kreeg een oproep van een zwerm, niet ver van mijn huis. De auto had ik niet, dus het werd een avontuur met de bakfiets, volgeladen met materiaal. Net daarvoor was een vriend langsgekomen om honing te halen — iemand die zelf ook wil beginnen met bijen houden. Ik belde hem terug: “Wil je mee?” En ja, hij kwam.

Iets later, maar precies op tijd.

De vangst

Daar aangekomen moesten we even zoeken.

De zwerm hing hoog, maar er was een ladder.

Mijn zwermvangbak stond klaar — en net op tijd, want er kwam al een andere imker aangelopen, zichtbaar teleurgesteld dat ik er al was.

We vingen de zwerm rustig, zorgvuldig, met aandacht. En toen begon het echte werk.

Naar de boomstam

Met de bakfiets reden we naar de Strackxhoeve.

Onderweg namen we een tafel mee en een laken — want het vlieggat van de boomstam zit hoog, en ik wilde de bijen een zachte, duidelijke weg naar binnen geven.

We spreidden het laken uit, zetten de tafel klaar, en toen kwam het moment: het uitstorten van de bijen.

Het waren er meer dan we dachten.

Een grote zwerm, warm en levend.

Het inlopen — een oeroud ritueel

Al snel gingen de eerste bijen nieuwsgierig naar binnen kijken.

Ik kan me voorstellen dat het vreemd voor hen was: geen kunstraat, geen kaders, geen rechte hoeken.

Maar een holte.

Een boom.

Een plek die hun ziel herkent, zelfs als hun lichaam het niet meer gewend is.

We zagen de koningin onderweg — dat moment waarop je twijfelt, zoekt, kijkt, vergelijkt… En dan ineens zie je haar: sierlijk, langer, anders. Onmiskenbaar.

Ze kroop naar binnen. En toen wist ik: ze gaan blijven.

Het duurde even.

Ze hingen massaal aan de buitenkant, het werd kouder, ze twijfelden misschien.

Maar uiteindelijk kozen ze. Ze gingen naar binnen. Eén voor één. Tot het hele volk in de stam zat.

Een week later

Nu, een goede week na het inlopen, leeft het volk zichtbaar in de stam.

Een deel van de raten die ik had opgehangen is afgevallen — het gewicht van de zwerm was te groot.

Maar de bijen hebben het opgelost zoals bijen dat doen: ze zijn zelf begonnen met bouwen.

Prachtige, maagdelijk witte natuurbouw. Precies in de richting die ik had gehoopt.

Hoe het voelt

Als ik mijn oor tegen de stam leg, hoor ik het zachte gezoem. Een diepe hum, een oerklank — bijna als AUM.

Het is alsof de stam ademt.

Buiten vliegen ze af en aan.

De stam staat nog in zijn schors, omringd door een veld vol paarse phacelia.

Het lijkt alsof de hemel even is neergedaald.

Binnen zitten ze in een compacte tros, hoog in de holte.

Ze klinken gezond. Ze voelen aanwezig. Ze zijn thuis.

En ik… Ik voel opluchting. Bevestiging. Vreugde.

Een droom die ik al sinds mijn jeugd draag, zonder te weten hoe sterk hij nog was.

Nu is hij echt. Waar. Levend.

Een beweging die groeit

Sinds mijn boomstam op de Strackxhoeve staat, merk ik dat er iets beweegt in de streek.

Mensen komen kijken. Stellen vragen.

Worden nieuwsgierig naar deze oude manier van bijenzorg.

En nu staat er, net over de provinciegrens in Averbode, óók een boomstam.

Het erfgoed reist. Het verhaal groeit. De bijen wijzen de weg.

Ken jij een boomstam‑bijenwoning?

Omdat ik merk dat deze traditie opnieuw begint te leven, wil ik graag onderzoeken hoeveel boomstammen er al bestaan — bewoond of onbewoond.

Daarom mijn vraag:

Weet jij ergens een bijenboomstam staan? Of heb je er zelf één?

Laat het me gerust weten. Ik overweeg om een kleine, niet‑publieke database te maken, zodat we dit erfgoed kunnen samenbrengen en bewaren. Misschien wordt het later een kaart, misschien blijft het iets kleins — ik ben nog aan het zoeken hoe dit vorm mag krijgen.

Maar wie een stam heeft, mag zich zeker bekendmaken. stuur me een mail