Korte inleiding op een reeks korte teksten

Soms raakt één zin, één beeld, één kleine beweging iets in mij dat dieper ligt dan woorden.

Dan opent er een bron, en beginnen de woorden vanzelf te stromen — niet vanuit denken, maar vanuit voelen.

De bijen raken dat gebied in mij dat zo verweven is met mijn zijn dat ik het niet kan grijpen, alleen volgen. Zo ontstaat deze reeks: telkens een nieuwe richting,

een nieuwe dimensie, een nieuw zicht, geboren uit één resonantie.

Ik laat het gebeuren, omdat wat mij raakt vaak ook een ander mens raakt.

Resoneert het bij jou, laat het weten.

Zie jij het anders, deel het — misschien opent jouw blik een nieuwe stroom.

Hier begint een reeks teksten: korte blogs, kleine gevoelens, trillingen.

Ik laat ze stromen, omdat dit de enige manier is waarop ze kunnen ontstaan.