Het nieuwe jaar voelt voor mij altijd als een frisse honingraat: leeg, helder, klaar om gevuld te worden met nieuwe ervaringen, nieuwe inzichten en nieuwe verbindingen. En dit jaar wil ik één ding meer dan ooit tevoren: nóg dieper in verbinding komen met de bijen — en anderen uitnodigen om dat ook te doen.
Want wie even stil wordt bij een bijenkast, wie luistert naar dat zachte, warme gezoem, wie de geur van was en nectar inademt… die voelt dat er iets bijzonders gebeurt. Bijen zijn geen gewone dieren. Ze zijn kleine leraren, zachte gidsen, wezens die ons tonen hoe samenwerking, ritme en eenvoud een leven kunnen dragen. Ze nodigen ons uit om te vertragen, om te kijken, om te voelen. En ik wil dat meer mensen dat mogen ervaren.
Dit jaar komen er meer bijen op de Strackxhoeve. Meer kasten, meer leven, meer dansende vleugels in de lucht.
Maar ook: meer momenten van verbinding. Ik wil mensen meenemen naar de kast, hen laten kijken hoe een volk ademt, groeit en samenwerkt. Ik hoop dat ze, net als ik, geraakt worden door die wonderlijke wereld. Dat ze nieuwsgierig worden. Dat ze voelen hoe bijzonder het is om even deel te mogen zijn van dat grote, kleine universum.
Tegelijk wil ik mezelf nog meer openen voor de natuur.
Ik wil knutselen met natuurlijke materialen, mijn handen vuil maken, dingen creëren die niet perfect hoeven te zijn maar wel écht. Ik wil mijn innerlijke kind weer laten spelen — dat deel van mij dat zonder schaamte verwonderd raakt door een veertje, een takje, een stukje bijenwas dat warm wordt in mijn hand. Dat kind dat nog weet dat magie gewoon natuur is, en natuur gewoon magie.
En dan zijn er de rituelen.
Geen ingewikkelde of zweverige dingen, maar kleine, goed voelende momenten die het leven verzachten en verdiepen.
Een kaars van bijenwas aansteken wanneer ik iets wil loslaten.
Een druppel honing proeven wanneer ik dankbaarheid wil voelen.
Een wandeling maken wanneer ik helderheid zoek.
Rituelen die me helpen om aanwezig te zijn, om te ademen, om te luisteren naar wat het leven wil vertellen.
Ik hoop dat dit nieuwe jaar zielen ontroert.
Dat het hen inspireert om zelf ook even bij de bijen te komen kijken, om te voelen wat er gebeurt wanneer je je openstelt voor hun wereld. Misschien ontdekken ze iets nieuws. Misschien herkennen ze iets ouds. Misschien wordt er iets wakker dat al lang lag te wachten.
Wat ik vooral wens, is dat dit jaar gevuld mag worden met zachtheid, nieuwsgierigheid en kleine wonderen.
Dat we samen mogen leren van de bijen — over verbinding, over eenvoud, over de schoonheid van samenwerken.
En dat iedereen die hier langskomt, een beetje van die honingzoete inspiratie mee naar huis neemt.
Reactie plaatsen
Reacties