Soms vraag ik mij af of bijen iets weten wat wij vergeten zijn.
Niet omdat ze slimmer zijn dan wij. Niet omdat ze antwoorden hebben op alle vragen. Maar omdat ze leven vanuit een vorm van afstemming die wij mensen vaak verloren zijn geraakt.
Wanneer ik naast een bijenvolk zit, ervaar ik iets dat moeilijk in woorden te vatten is. Natuurlijk zie ik de bijen komen en gaan. Ik hoor het gezoem. Ik zie stuifmeelkorrels aan hun pootjes en volg hun dansen op de raat.
Maar daarnaast is er nog iets anders.
Een veld. Een aanwezigheid. Een stille vorm van weten. Het lijkt alsof het volk voortdurend luistert naar iets wat groter is dan het individuele leven van elke bij. Alsof duizenden kleine lichamen samen één bewustzijn vormen dat zich steeds opnieuw afstemt op wat nodig is.
Geen vergadering. Geen discussie. Geen twijfel. Alleen een voortdurende afstemming op het leven zelf. Elke bij draagt een stukje van dat mysterie.
Ze vliegt wanneer het tijd is om te vliegen. Ze bouwt wanneer het tijd is om te bouwen. Ze verzorgt broed wanneer het nodig is. Ze rust wanneer rust nodig is. Niet omdat iemand haar vertelt wat ze moet doen. Maar omdat ze afgestemd is op het geheel.
En wanneer duizenden bijen samenleven, ontstaat iets wonderlijks. Iets wat groter is dan de afzonderlijke bijen.
De Imme.
Een levend veld van samenwerking, ritme en intelligentie. Soms heb ik het gevoel dat een bijenvolk ook iets van mij leest. Dat klinkt misschien vreemd. Maar wie vaak met bijen werkt, herkent misschien wat ik bedoel. Op dagen dat ik gehaast ben, lijkt het alsof de kast dat weet. Wanneer ik verdriet meedraag, voelt het gezoem anders. Wanneer ik in rust arriveer, lijkt ook het volk rustiger.
Misschien is dat projectie. Misschien ben ik zelf gevoeliger geworden. Of misschien ontstaat er werkelijk een ontmoeting tussen twee velden: dat van de mens en dat van het volk.
Ik weet het niet. Maar ik blijf het waarnemen. En juist daarom neem ik die waarneming serieus. Het bijenvolk herinnert mij eraan dat intuïtie niet iets zweverigs hoeft te zijn. Misschien is intuïtie eenvoudigweg een diep luisteren. Een vorm van weten die ontstaat wanneer denken even zwijgt. De bijen lijken voortdurend vanuit dat luisteren te leven. Zij analyseren niet eindeloos. Zij vergelijken niet voortdurend verleden en toekomst. Zij bewegen mee met de stroom van het moment. Niet passief, maar volledig aanwezig. Wanneer ik lang genoeg naast een kast zit, merk ik soms dat mijn eigen ritme verandert. Mijn adem vertraagt. Mijn gedachten worden stiller.
Alsof het volk mij uitnodigt om opnieuw contact te maken met dat stille weten dat ook in mij aanwezig is.
Hetzelfde herken ik in dromen. Een droom probeert je meestal niet te overtuigen. Ze komt niet met argumenten of bewijzen. Ze toont een beeld. Een gevoel. Een richting. Ze spreekt een taal die ouder is dan woorden. Misschien daarom voel ik zoveel verwantschap tussen dromen en bijen. Beiden spreken ze vanuit een laag dieper dan het denken. Een laag die niet uitlegt, maar herinnert.
Wanneer mensen mij vragen hoe ze dichter bij hun intuïtie kunnen komen, denk ik vaak aan de bijen. Niet omdat bijen alle antwoorden hebben. Maar omdat zij ons iets belangrijks tonen. Dat richting niet altijd gevonden wordt door harder te zoeken. Soms wordt richting zichtbaar wanneer we vertragen. Wanneer we opnieuw leren luisteren. Wanneer we niet langer proberen alles te controleren.
Het bijenvolk leeft vanuit een vorm van wijsheid die niet gebaseerd is op argumenten, maar op ritme. Niet op overtuiging, maar op afstemming. Niet op zekerheid, maar op vertrouwen.
Misschien is dat wat mij zo raakt wanneer ik bij de kasten ben.
De herinnering dat ook wij ooit meer verbonden leefden met de seizoenen, met ons lichaam, met onze intuïtie en met de natuurlijke stroom van het leven.
Voor mij is de Imme daarom meer dan een volk honingbijen. Ze is een leermeester. Een spiegel.
Een levende herinnering aan het stille weten dat in ieder van ons aanwezig is.
En telkens wanneer ik naast een kast ga zitten, voel ik dezelfde uitnodiging:
Vertraag.
Luister.
Je weet misschien al meer dan je denkt.
Reactie plaatsen
Reacties