Er was een tijd dat zadenbibs in Vlaanderen een warme digitale thuis hadden. Op mijntuin.org kon je als vrijwilliger je zaden beheren, je etiketten maken, je aanbod tonen en deel uitmaken van een groter geheel. Het was een plek waar alles samenkwam: kennis, zaden, mensen, enthousiasme.
En toen verdween het.
Plots stonden tientallen zadenbibs er alleen voor.
Geen etiketten meer.
Geen structuur.
Geen overzicht van wie waar actief was.
Geen kaart, geen lijst, geen centraal punt.
Toen ik mijn eigen zadenbib in Laakdal opstartte, voelde ik die leegte heel scherp.
Ik had zaden, een kast, goesting… maar geen houvast.
En al snel ontdekte ik dat ik niet de enige was.
Overal in Vlaanderen waren vrijwilligers op zoek naar oplossingen die verdwenen waren, naar manieren om hun zadenbib zichtbaar te maken, naar een plek waar ze elkaar konden terugvinden.
Uit die nood is Zadenbib Vlaanderen gegroeid.
Niet als een groot project, maar als een zaadje dat vanzelf wilde kiemen. Een naam die nog vrij was. Een gratis platform dat net genoeg ruimte bood.
Een idee dat bleef duwen: als niemand het doet, dan doe ik het maar.
En zo begon het. Eerst één zadenbib. Dan twee. Dan tien adressen, twintig, vijftig. Zadenbibs die zich meldden. Mensen die zeiden: “Wij bestaan ook.” Correcties, aanvullingen, nieuwe initiatieven.
Zadenbib Vlaanderen is een kaart van mogelijkheden.
Een plek waar alle zadenbibs samenkomen, zichtbaar worden en gevonden kunnen worden.
Een plek die groeit met de seizoenen, met de tuinen, met de mensen die eraan bijdragen.
Het is geen organisatie. Geen gesubsidieerd project. Geen commerciële site.
Het is een vrijwillig gedragen netwerk, gebouwd op een gratis platform, open voor iedereen die wil helpen.
Het leeft van goodwill, van meldingen, van kleine bijdragen, van mensen die geloven dat delen rijker maakt.
En het verhaal gaat verder.
Zadenbib Vlaanderen blijft groeien, maar niet omdat het al een groot netwerk ís.
Het groeit omdat het een droom draagt. Een droom dat er ooit één plek is waar iedereen terechtkan om zadenbibliotheken te vinden.
Een droom dat elke zadenbib, groot of klein, zichtbaar wordt.
Een droom dat vrijwilligers niet langer moeten zoeken naar informatie die versnipperd of verdwenen is, maar dat ze elkaar kunnen terugvinden in één levend overzicht.
Het is een plek waar biodiversiteit begint met iets kleins: een zaadje dat van hand tot hand gaat, een kast die in een bib wordt geplaatst, een tuin die plots meer leven aantrekt. Maar het is ook een plek die nog volop in ontwikkeling is, die nog wortelt, nog groeit, nog zoekt naar vorm.
Zadenbib Vlaanderen herinnert eraan dat wanneer iets waardevol wegvalt — zoals het oude platform waar zadenbibs ooit samenkwamen — er altijd iemand kan opstaan om iets nieuws te laten ontstaan.
Niet als vervanging, maar als een nieuwe kiem. Een nieuwe kans.
Het is geen netwerk dat al bestaat.
Het is een netwerk dat aan het ontstaan is.
Een netwerk dat mag groeien, gedragen door iedereen die zaden deelt, ruilt, bewaart of gewoon graag tuiniert.
Zadenbib Vlaanderen is dus geen eindpunt, maar een begin.
Een droom die langzaam vorm krijgt.
Een plek waar zaden, mensen en verhalen elkaar opnieuw kunnen vinden — en waar nog veel ruimte is om te groeien.
Reactie plaatsen
Reacties