De laatste tijd komen er meer reacties binnen.
Sommige warm, sommige kritisch, sommige bedoeld om me te laten twijfelen.
Maar eigenlijk gebeurt er iets anders: ze brengen me dichter bij mijn kern.
Want telkens wanneer iemand zegt dat boomstamimkeren “geen imkeren” is, voel ik hoe juist het is om terug te keren naar eenvoud. Naar de natuurlijke weg van de bij. Naar een imkerij die niet draait om ingrijpen, maar om ruimte geven.
Ik wil niemand veranderen. Ik wil niemand overtuigen. Ik wil alleen tonen dat er een manier bestaat die vertrekt vanuit de bij zelf.
Een manier waarin:
een zwerm mag kiezen
een volk mag zwermen
een nestholte mag ademen
raat mag ontstaan zoals het bedoeld is
de imker niet de regisseur is, maar de getuige
Het is een zachte weg. Maar het is een weg die klopt.
En elke keer dat iemand me probeert te doen wankelen, wortel ik dieper.
Zoals een boom die steviger staat na elke windvlaag.
Zoals de bijenboomstam die ik hier neergezet heb.
Foto gemaakt door Malou V
Reactie plaatsen
Reacties