De dag dat een zwerm mij riep
Er zijn dagen waarop de wereld je zachtjes aantikt, en dagen waarop ze je bij de arm grijpt en zegt: nu.
Het licht groeit elke dag een beetje, en zowel de natuur als wijzelf komen langzaam weer tot leven.
Hier, op deze plek, beweegt alles met de seizoenen mee.
De aarde ademt, het licht verschuift, en in die zachte beweging groeit ook mijn werk — tussen bijen, kruiden en verhalen die zich langzaam ontvouwen. Ik ben verhalenweefster en hoedster van een kleine, levende wereld, een wereld waar bijen hun geheimen fluisteren, waar kruiden hun tijd kiezen, waar rituelen ontstaan uit aandacht en waar elke bezoeker een stukje van het verhaal meedraagt.
Op de bijenstand luister ik naar wat wil blijven en wat wil vertrekken.
In de tuin volg ik de ritmes van geur, groei en verstilling.
In mijn atelier ontstaan workshops die je uitnodigen om mee te bewegen met wat leeft:
het verborgen rijk van de bijen,
de kruiden die op het juiste moment geoogst willen worden,
en ’t Zjèèdenbakske dat van tuin tot tuin reist en verbinding zaait.
En nu is er een nieuw hoofdstuk bijgekomen. Op de Strackxhoeve staat sinds kort mijn boomstam‑bijenwoning — een uitgeholde stam die de oude traditie van natuurlijk bijenwonen opnieuw een plek geeft in het landschap.
Een stille aanwezigheid, een plek van eenvoud en diepe verbondenheid met wat bijen van nature kiezen. Wie dit levende stuk erfgoed wil zien of voelen, kan het hier ontdekken: Boomstamimkeren
Mijn werk groeit uit dezelfde onderstroom:
een verlangen om mee te bewegen met wat leeft,
om te volgen wat zich wil tonen,
en om ruimte te maken voor zachtheid en bezieling —
in de natuur én in onszelf.
Je bent welkom om mee te stappen in dit verhaal,
om te vertragen, te voelen, te creëren,
en te ontdekken wat er in jou wil kiemen, bloeien of opnieuw beginnen.
Hier staat ze dan: mijn boomstam‑bijenwoning. Een uitgeholde stam, een oude traditie, een nieuwe plek in het landschap. Een thuis die wacht, ademt en uitnodigt. Fier dat dit stukje natuurlijk bijenwonen nu ook in Laakdal wortel heeft.
🌿 Het is zwermtijd.
De honingbijen zoeken nieuwe ruimte, nieuwe lucht, een nieuwe thuis. Zie je in Laakdal of omgeving een zwerm hangen — in een haag, boom, struik of aan een dakrand — dan mag je me gerust contacteren.
Ik kom de zwerm zacht en met respect ophalen, zodat de bijen veilig kunnen verder reizen naar een gezonde, gifvrije plek.
📍 Regio Laakdal
Elke dag komen er mensen op mijn website langs, en ik vraag me vaak af wie jullie zijn en wat jullie hier komen zoeken.
Het geeft me warmte om een naam te zien, om even een ziel te voelen achter een bezoek.
Hiernaast staat een klein formulier.
Als je wil, mag je dat invullen. Alles wat je daar deelt blijft volledig privé.
En als je liever zichtbaar reageert: bij mijn blogs en andere pagina’s mag je altijd iets achterlaten. Dat doet echt deugd en is zo waardevol!
Dank je dat je hier bent.
4 mei 2026
Er zijn dagen waarop de wereld je zachtjes aantikt, en dagen waarop ze je bij de arm grijpt en zegt: nu.
4 mei 2026
Over een redding op het juiste moment
3 mei 2026
Mijn boomstam was niet de grootste, niet de mooiste, maar wel degene die mij riep.
1 mei 2026
Niet iedereen die bijen houdt,
30 apr 2026
Sommige dromen draag je jarenlang met je mee. Ze blijven zacht kloppen, ergens onder je huid, tot het moment waarop ze eindelijk vorm mogen krijgen.
30 apr 2026
Er zijn van die dieren die onverwacht in ons landschap verschijnen. Die niet vragen of ze welkom zijn, maar er plots zijn — met hun eigen ritme, hun eigen honger, hun eigen impact. De Aziatische hoornaar is zo’n nieuwkomer. Een snelle jager, een slimme bouwer, een soort die zich in enkele jaren tijd diep in Vlaanderen heeft genesteld.