Waar het Licht Weer Terugkeert

Februari draagt een stille gloed in zich — een eerste warmte die diep in de aarde begint te trillen. Onder de nog koude grond rekken bloembollen zich uit, zaden openen hun kiemkracht, en ergens in dat zachte ontwaken herken ik mezelf.

Er beweegt iets, nog pril, nog kwetsbaar, maar onmiskenbaar levend.

Imbolc markeert dit kantelpunt: het feest van het terugkerende licht, van zuivering, van nieuwe intenties.

Het St. Brigid-kruis dat ik maakte hangt als een stille wachter in mijn huis, een symbool van bescherming én van het vuur dat weer wil groeien.

Net zoals de zaden die ik zegen en deel, mag ook mijn werk dit jaar opnieuw wortelen, groeien en bloeien.

In deze tijd van ontluiken bereiden de bijen zich voor op hun eerste vluchten. Ze slapen nooit echt — diep in hun kast houden ze elkaar warm, trillen ze zachtjes om de koningin te ondersteunen, en wachten ze op die ene zonnige dag waarop ze even naar buiten kunnen.

Een reinigingsvlucht, een beetje stuifmeel, een vleugje nectar… genoeg om het volk opnieuw in beweging te brengen.

Misschien zijn de eerste eitjes al gelegd, de belofte van een nieuw seizoen.

Net zoals zij, beweegt ook mijn werk mee met het ritme van de natuur.

Dit jaar bied ik opnieuw workshops aan die je dichter bij de bijen, de kruiden en jezelf brengen:

• Een kijkje in het geheime rijk van de bijen

• Bijenwaskaarsen rollen

• Kruidenwissen maken op de juiste momenten van het jaar

Alles wordt telkens weer verdiept, gezuiverd, hernieuwd — want niets blijft stilstaan. Verandering is de enige constante, en precies daarin schuilt zoveel schoonheid.

Enkele dagen geleden stuurde ik ook het Rondtèkkend Zjèèdenbakske de wereld in.

Een doos vol zaden, intenties en mogelijkheden, reizend van tuinier naar tuinier.

Het voelt als een kind dat ik loslaat: gevuld met zorg, liefde en hoop, en nu op weg om verhalen te verzamelen.

Het enthousiasme van de deelnemers verwarmt me, al fluistert onzekerheid soms nog zachtjes mee.

Maar vertrouwen is ook een zaadje — en dit jaar laat ik het groeien.

Binnenkort vieren we ook het Chinese Nieuwjaar, afgestemd op de nieuwe maan, op het ritme van de natuur.

Een nieuw jaar in het teken van het Paard, vol beweging, kracht en vooruitgang.

De Draak achterlatend, stappen we een nieuw hoofdstuk binnen.

Ik hoop dat wie hier binnenkomt iets vindt dat raakt: een woord dat opent, een verhaal dat verwarmt, een zaadje dat wil kiemen.

Misschien neem je iets mee uit mijn Winkeltuin, misschien laat je een reactie achter op een blogbericht, misschien deel je een stukje van mijn blog — of misschien dwaal je gewoon even rond.

Alles is welkom.

Jij bent welkom.

Ik weet nog niet precies welke richting dit jaar zal nemen. Ik wil vooral voelen, luisteren, vertragen, zingen met mijn ziel en zien welke zaden in mijn handen willen ontkiemen.

Dit is een tijd van belofte. Een tijd van licht dat terugkeert. Een tijd van groei die nog onzichtbaar is, maar al volop bezig.

Wees welkom in dit ontwakende seizoen.

Wees welkom in mijn bezielde plek.